De werkkostenregeling: doen of nog even uitstellen?

Per 1 januari 2011 wordt de werkkostenregeling ingevoerd. De werkkostenregeling biedt werkgevers

en werknemers een nieuw systeem voor belastingvrije vergoedingen en verstrekkingen, voor secundaire arbeidsvoorwaarden. De huidige wettelijke regeling kent veel verschillende vergoedingen en verstrekkingen, elk met specifieke fiscale regels. Denk aan bedrijfsfitness, het fietsplan, de internetregeling, producten uit eigen bedrijf, etc. Deze complexe regelingen komen te vervallen, op een paar na, om zo voor werkgevers een forse administratieve lastenverlichting te realiseren. Van de circa dertig afzonderlijke regelingen blijven er zes bestaan – de gerichte vrijstellingen – de rest verdwijnt.

De wetgever heeft bij de nieuwe wettelijke regeling voor een strakke opzet gekozen. Alle

vergoedingen (in geld) en verstrekkingen (in natura) die een werkgever aan zijn werknemer toekent,

worden in beginsel tot het loon gerekend. Dat betekent dat die vergoedingen en verstrekkingen in

beginsel belast worden, tenzij de werkgever die aanwijst als 'werkkosten'. Voor de aangewezen

'werkkosten' geldt de werkkostenregeling, een forfaitair systeem dat uit drie onderdelen bestaat:

• de gerichte vrijstellingen, voor een belastingvrije vergoeding van zes in de wet genoemde afzonderlijke zakelijke kostensoorten van de werknemer;

• een vrije ruimte van 1,4% van de fiscale loonsom van de werkgever.

De werkgever kan uit deze vrije ruimte belastingvrije vergoedingen en verstrekkingen aan

de werknemers toekennen (die niet onder de gerichte vrijstellingen vallen). Hierbij gelden

nagenoeg geen beperkende voorwaarden. De werkgever kan zelf beslissen welke

vergoedingen of verstrekkingen hij geeft, en aan welke werknemers. De enige beperking is

de gebruikelijkheidstoets: de vergoedingen en verstrekkingen mogen niet in belangrijke

mate (voor meer dan 30%) afwijken van hetgeen gebruikelijk is in overeenkomstige

situaties. Het eindheffingsloon omvat de vergoedingen en verstrekkingen die de forfaitaire ruimte te

boven gaan. De werkgever is hierover een eindheffing van 80% verschuldigd Deze heffing

kan niet op de werknemer(s) worden verhaald.

De werkkostenregeling wordt ingevoerd per 1 januari 2011. Werkgevers kunnen de eerste drie jaren

na invoering, dus voor 2011, 2012 en 2013, per jaar kiezen of zij gebruik willen maken van de

werkkostenregeling, of dat zij de huidige regeling voor vrije vergoedingen en verstrekkingen nog

willen blijven toepassen. Overleg met uw adviseur welke keuze in uw situatie het beste uitpakt.